Siyah Erik Adı Nedir?
Kayseri’nin o soğuk kış akşamlarından birinde, sıcacık evimin camından dışarı bakarken, gözlerim biraz hüzünle bulanmıştı. Günlerden cumaydı, uzun bir hafta sonu tatili öncesiydi. Çevremdeki insanlarla yaşadığım bazı iletişim kopuklukları, belki de son günlerde yaşadığım hayal kırıklıkları nedeniyle zihnimi iyice meşgul etmişti. İnsan, bazen birden fazla duyguyu içinde biriktiriyor, tıpkı bir yığın kirli çamaşır gibi. İşte tam o sırada, bir anda gözlerim pencerenin dışına takıldı ve bir şey fark ettim; bahçede, komşumun ağacına yakın bir yerde, siyah erikler vardı. Taze, yeni koparılmış ve tam zamanında olgunlaşmışlardı. Çocukluk yıllarım aklıma geldi, o zamanlar her yaz, annemin bana, “Siyah eriğin ismi nedir?” diye sorduğu bir sabahı hatırladım.
Geçmişin Sesleri
Bana hep hayatta en değerli şeylerin basit şeyler olduğunu söylerlerdi. Hani “Gülüşlerinizi paylaşın, sevgiye her zaman açık olun, neşenizle başkalarına ışık olun” derlerdi ya, işte o anlarda hep o sözleri hatırlardım. Ancak bu basit şeyleri zamanla çok fazla ihmal ettim, düşünmeden geçip gittim. Bu yüzden de bazen çocukken gördüğüm şeylerin, fark etmediğim o basit ama anlamlı anların kıymetini geç de olsa anladım.
Birçok kez, sokakta, parklarda siyah erik ağaçlarının altında çocuklar oyun oynarken, ben onlara bakar, özlemle düşünürdüm. O günlerden biri, aklımda hep yer etmişti. Hatırlıyorum, annem bana bir sabah, mutfakta kahvaltıyı hazırlarken, “Siyah eriğin ismi nedir?” diye sormuştu. Bunu sorduğunda, nedense hep biraz karışık hissederdim. Çünkü bu soru, her defasında bana başka şeyler anlatır, başka duygulara sürüklerdi. O siyah erik, bir anlamda geçmişin simgesiydi; belki de o günün bana kalıcı hatırasıydı.
Siyah Erik ve Bir Yolculuk
Bir akşam, birkaç hafta önce, Kayseri’nin en güzel akşamlarından birini yaşıyordum. Bahçemden taze siyah eriklerimi toplamak için dışarı çıktım. O kadar olgunlaşmışlardı ki, her biri sanki kendi duygusunu taşıyor gibiydi. Çoğu zaman, doğayla temasımda bir tür huzur bulurum. Ancak o gün, bahçedeki o siyah eriklerin görüntüsü beni farklı bir şekilde etkiledi. Her biri, geçmişin ve geleceğin buluştuğu bir anı temsil eder gibiydi.
O anda, tam elimi uzatıp bir tanesini koparırken, içimden bir ses geldi. “Siyah eriğin ismi nedir?” Bu soruyu bir kez daha düşündüm. Çocukken annemin bana sorarkenki saf, masum bakışlarını hatırladım. O sorunun bir anlamı vardı. Hani sorsak, cevap ne olacaktı? Siyah erik, basit bir meyve miydi sadece? Yoksa, hayatın kendisinin bir yansıması mıydı? İşte o anda, o siyah erikleri alıp evime getirmeme engel olamadım. Sanki bir şeyin eksik olduğunu hissediyordum.
Beklentilerin Boşluğu
Elimde siyah eriklerle eve dönerken, birden durdum. Biraz fazla karamsar bir ruh haline bürünmüştüm. İçimde beliren soruları bastıramıyordum. “Neden her şeyin bir adı var ama bu eriklerin ismini tam olarak bilmiyoruz? Neden bazı şeyler hayatımızda tam yerini bulamıyor?” Bu tür sorular, benim içinde sık sık yer alan, çoğu zaman cevapsız kalan sorulardı. Kayseri’de bir gün dondurma almak için sıraya girdiğimde, yine aynı düşünce beni yakalamıştı: “Bir şeyin adı önemli mi?”
Bu siyah eriklerin bana bir anlamda kendimi hatırlattığını fark ettim. O günlerde, üniversiteyi yeni bitirmiştim ve hayatımda bir belirsizlik vardı. Tam olarak ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Gelecek belirsiz, karamsar, ama yine de bir umut taşıyan bir yerdi. Siyah erikler, bana o umudu, o belirsizliği anlatıyordu. Onlar, tam olgunlaşmış, ama bir yandan da henüz tamamen ulaşılabilir olmayan meyvelerdi.
Siyah eriklerin adı nedir? Aslında o soruyu sormak, bana hayatın başka bir yönünü gösteriyordu. İnsan bazen soruları değil, cevapları arar. Ama bazen cevaplar, soruların ta kendisidir. İşte bu yüzden, o soruya cevap veremedim. Çünkü belki de hiç verilemeyecek bir cevaptı.
Geleceği Düşlerken
Bir süre sonra, o siyah erikleri mutfakta, bir tabağa koyup, bıçakla dilimlemeye başladım. O kadar küçük, ama o kadar yoğun tatları vardı ki, sanki tüm geçmişim bu anın içinde birleşmişti. Bir yudum aldım ve gözlerim kapanırken, bir an için çok huzurlu oldum. Hayatın ne kadar kısa olduğunu ve bazı şeyleri ıskaladığımı düşündüm. Siyah eriğin ismi nedir diye sorarken, hayatın ve bu anın ne kadar değerli olduğunu fark ettim.
Kafamı kaldırıp pencerenin dışına baktım ve bir süre durdum. Bu akşam, ne geçmişin hatıralarıyla ne de geleceğin belirsizlikleriyle savaşmak istemiyordum. O an, o siyah erik bana bir anlamda huzur verdi. Belki de her şeyin ismini bilmemize gerek yoktu. Önemli olan o anın içinde, o meyvenin tadını çıkarabilmekti.
Duyguların Ardında
Siyah erik adının bana bıraktığı etkiler, zamanla daha da derinleşti. Her gün, o siyah erikleri hatırladıkça, hayata bakışım değişti. Belki de tüm bu hayal kırıklıklarını, belirsizlikleri ve kararsızlıkları, siyah eriklerin tadındaki küçük mutluluklarda bulmam gerekiyordu. Siyah eriğin ismi belki bir gün gerçek anlamını bulurdu, ama şu an sadece bir meyve olarak değil, içimdeki duygularla birleşmiş olarak bana anlam kazandı.
Siyah erik, hayatın tüm karmaşık ve basit yanlarını aynı anda barındıran bir sembol haline geldi. Adını bile bilmediğimiz bir şeyin, hayatımıza ne kadar dokunabileceğini düşündüm. Bir erik, belki de tüm bu karmaşık duyguları içinde barındıran, ama bir o kadar da sadık kalınan bir şeydi. Siyah erik adı nedir? Bunu belki de hiç öğrenmeyeceğim. Ama o soruyu sormak, bana çok daha fazlasını anlatmıştı.
Siyah erik, bir meyve olmanın çok ötesindeydi…